ความพิการไม่สามารถปิดกั้นการเข้าถึงเทคโนโลยีได้ โลกกว้างเป็นของทุกคนอย่างเท่าเทียม

        เมื่ออาทิตย์ที่แล้ว ผมได้รับโอกาสติดตามไปเก็บภาพ Dr.Hyonkon KIM, the Vice President of National Information and Society Agency (NIA) Republic of Korea. เยี่ยมชมศูนย์อินเตอร์เน็ต USO-NET ของ กสทช. ณ โรงเรียนสอนคนตาบอดภาคเหนือในพระบรมราชินูปถัมภ์ฯ ในนามของ สหภาพโทรคมนาคมระหว่างประเทศประจำภาคพื้นเอเซียและแปซิฟิค (ที่ทำงานหนูเอง 55555)

         ถือว่าเป็นโอกาสที่ดีที่เปิดโลกผมไปในตัวเลยน่ะ คือเอาตรงๆไม่เคยคิดมาก่อนว่าคนตาบอดเขาจะใช้ได้ จังหวะนั้นตอนลงจากรถ คิดแบบโง่ๆเลย ตามองไม่เห็นจะเล่นได้ไงว่ะ แว๊บแรกที่ครูพาเข้าไปในห้องคอม เหยดดดดเขร้ นี่มันไม่ธรรมดาแล้วว่ะ นี่เล่นได้แบบปกติด้วย คุณครูบอกว่า เด็กที่จะเล่นได้ ต้องฝึกหัดพิมพ์ดีดด้วยความเคยชินมาก่อน และขณะเล่นจะมี Software อ่านเสียงตลอดเวลา เลยใช้งานได้ จากนั้นครูก็เปิดงานที่น้องๆทำไว้ เปิดคลิปที่น้องๆถ่ายเอง ตัดต่อเอง ใส่เอฟเฟ็ค อัพขึ้น youtube เอง กราบบบบบบบ ยอมมมมมม

         ความพิการไม่สามารถปิดกั้นการเข้าถึงเทคโนโลยีได้ โลกกว้างเป็นของทุกคนอย่างเท่าเทียม

flickr.com

1st Generation of NIV (NBTC:ITU Volunteers) #NIV2014

          ตามจริงผมเขียนมานานแล้วน่ะ แต่ไม่เสร็จสักที ปีกว่าๆล่ะเนี่ย เพราะชีวิตมันยุ่งมาก ไม่รู้อะไรนักหนา ก็เลยคิดว่าถ้าจะเขียนแล้วปล่อยทีเดียวทั้งหมดไม่เสร็จแน่ๆ ชาตินี้คงไม่ได้ปล่อย (ที่จริงคือขี้เกียจล้วนๆ ไม่มีอย่างอื่นปน 555) ผมเลยจะเขียนแยกเป็น 2 part โดย part แรกจะเป็นอันนี้คือ "First Gen of NIV"  เอาเป็นว่าจะเขียนประมาณรีวิวโครงการโดยภาพรวมว่าไงบ้างในความคิดของผมเองน่ะ , อีก part นึงที่ผมจะเขียนคือ "บันทึกวิศวะคอมอาสาไปทำงาน ICT ที่อำเภอติดชายแดนพม่า" ว่าที่ผมไปทำงานเป็นไงบ้าง จะสนุกหรือดราม่าแค่ไหน ลองตามดูครับ แต่ไม่รู้ว่าจะเขียนเสร็จตอนไหน ขอขายของก่อน 5555

        มาเริ่มกันเลย... โครงการที่ผมไปแจมด้วย คือโครงการที่มีชื่อว่า "โครงการอาสาสมัคร NBTC– ITU หรือ NIV จิตอาสา เพื่อสังคม หรือ NBTC:ITU Valunteers" โดยเป็นโครงการความร่วมมือกันระหว่าง สำนักงานคณะกรรมการกิจการกระจายเสียง กิจการโทรทัศน์และกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ  (กสทช.) (NBTC) และ สหภาพโทรคมนาคมระหว่างประเทศ (ITU) ซึ่งเหล่าอาสาสมัครฯ ที่หลวมตัวมาแล้ว อิอิ จะต้องถูกส่งตัวไปประจำการ ณ ศูนย์ USONET โดยมีภารกิจหลักๆคือ อบรมความรู้ด้านไอซีทีพื้นฐาน ให้ผู้ดูแลศูนย์และผู้ใช้งานทั่วไปของศูนย์ USONET แล้วก็พัฒนาเว็ปไซต์ของชุมชน ใช้พวก CMS (Wordpress) , ทำ video ประชาสัมพันธ์โครงการ+ศูนย์ USONET รวมถึงภูมิปัญญา-ของดีประจำท้องถิ่นที่เราไปลงพื้นที่

เฟี้ยวเลย
(ซ้าย) กสทช. พลเอก สุกิจ ขมะสุนทร (สายงานกิจการโทรคมนาคม)
(ขวา) พี่บิว นายวิสิฐ อติพญากุล (ผู้เชี่ยวชาญด้านโทรคมนาคมและไอซีที สหภาพโทรคมนาคมระหว่างประเทศ)  

          ต้องบอกก่อนเลยว่า โครงการนี้ผ่านตาผมมาหลายรอบ ทั้งโปสเตอร์ที่ภาค ทั้งอาจารย์มาโพสในเฟส แต่ยังไม่คิดสมัคร เพราะตอนนั้นยุ่งๆอยู่กับช่วงสอบ เลยลืมๆไป นึกขึ้นได้เข้าไปดูอีกทีหมดเวลาแล้วแต่โครงการดันขยายเวลาสมัครซะงั้นโชคดีชิบเป๋ง 5555  ก็เลยคิดว่าน่าจะสมัครไปดูเล่นๆสักหน่อยเผื่อติดจะได้ไปเที่ยวด้วย อาสาอะไรไม่อยู่ในหัวเลยตอนนั้น รู้แต่จะไปเที่ยวอย่างเดียว (นี่พูดตรงๆเลยน่ะ คิดว่าเพื่อนๆหลายคนที่สมัครก็เหมือนกันอ่ะแหล่ะ 555)  แต่ถ้าไปแบบ alone ก็ยังไงอยู่ เลยหาเพื่อนดีกว่าสักคนสองคน แต่ก็คิดในใจ ใครฟร่ะจะบ้าไปกับตรู แต่ล่ะคนอยู่ติดแต่หน้าคอม มันจะไปกันเหรอ ก็พอดีเลย เห็นพี่เอ็ม (รุ่นพี่ในภาค) ออนสีเขียวน่าดึงดูดอยู่ ก็เล่นทักแชทไปชวน  ปรากฏว่าแกเอาด้วย เอาแล้วเว้ยเห้ยย!! มีเพื่อนไปแล้ว ก็จัดการสมัครทันที

           เมื่อสมัครเรียบร้อย จากนั้นทางโครงการก็จะนัดสอบสวน เอ้ย สอบสอบสัมภาษณ์ โดยสามารถนัดสอบสัมภาษณ์ได้สองแบบคือจะสัมภาษณ์ทาง Skype หรือถ้าสะดวกหน่อย ก็เดินทางก็มาด้วยตัวเองที่ สำนักงาน ITU เลยครับ  ผมเลือกสอบสัมภาษณ์ผ่านทาง Skype เพราะสะดวกดี ส่วนกรรมการสอบสัมภาษณ์พูดเลยว่า ขาโหดทั้งนั้น อารมณ์เราจะประมาณว่า ดุจประหนึ่งเป็นผู้เข้าแข่งขัน SME ตีแตก ยังไงอย่างนั้น 55555 ก็ถามหมดโดยอิงข้อมูลมาจากที่เราสมัครกรอกข้อมูลไป

           สำหรับผม ผมโดนใจคำถามอยู่คำถามนึง เน็ตเวิร์คลอยมาแต่ไกล 5555 ตามจริงก็เบสิคอ่ะแหล่ะ แต่ก็ต้องคิดหน่อย "หากพี่มีศูนย์คอมพิวเตอร์อยู่ในพื้นที่ห่างไกล 10 เครื่อง ทุกต่อต่อจาก Server อาจใช้เน็ตดาวเทียม น้องจะออกแบบระบบหรือทำยังไงให้รู้ว่าคอมตรงนั้นยังใช้งานได้" อุต๊ะ!! ก็ตอบไปสั้นๆ ping ไงครับพี่ ถ้า ping ติดมันก็รู้ว่าใช้งานได้ ถามว่าคำตอบถูกไหม มันก็ถูกน่ะ ถูกครึ่งๆ คงต้อง  assume เยอะหน่อย มันเลยดูเกรียนๆไปสักหน่อย น่าจะคิดอะไรมากกว่านี้สักนิดด อีกข้อจะเป็นแบบ "มีอะไรที่เป็นข้อเสียของตัวเองบ้าง" ก็ไม่มีน่ะ ปกติเป็นผู้ชายน่ารัก ใสใส จะตอบไม่มีเลยก็เกรงใจกรรมการ ก็เลยบอกไม่รู้ น่าจะไม่มี ให้พี่เอ็มตอบล่ะกัน (จังหวะนั้นพี่เอ็มน่าจะคิดน่ะว่าโยนงานให้กรูอีกแล้ว 5555)

แล้วก็รอประกาศผล
........
.....
รอ
..
.
และแล้วก็ติด อู๊ยย ลุ้นแทบใจจะขาดกว่าฟังประกาศผล GAT/PAT ซะอีก (ใส่ฟิลลิ่งนีสนึง ตามจริงก็ลุ้นอยู่นั่นแหล่ะ)



Go to Boots Camp!!

           ต่อมา เราก็ถูกส่งตัวไปค่ายกักกันพิเศษ เอ้ย ไปค่าย Boots camp ที่ The Pine Resort ปทุมธานี (WiFi กากมากๆ) เป็นเวลา 5 วัน 4 คืน จะเป็นแคมป์ที่จัดขึ้นมาเพื่อมอบสิ่งของ ความรู้ ประสบการณ์ และทุกๆอย่างที่จำเป็นในการลงพื้นที่เพื่อไปปฏิบัติงาน ไม่ว่าจะเป็นความรู้ด้าน IT ที่เราต้องมีติดตัวไว้เพื่อที่จะไปมอบให้ชุมชน รวมถึงกิจกรรมต่างๆสร้างความสัมพันธ์ให้สนิทกันระหว่างอาสาฯ หรือแม้กระทั่งวิทยากรประสบการณ์แน่นเกี่ยวกับงานอาสา  มาพูดปลุกพลังอาสาในตัวเราให้เต็มที่

         พูดถึงในค่ายเตรียมความพร้อมนี้ ผมชอบทุกกิจกรรมน่ะ ผมว่าผู้จัดเตรียมงานได้ดีเลยทีเดียว กิจกรรมที่ใส่มาให้พวกเราครบทุกๆด้าน ทั้งด้านจิตวิญญาณอาสา ที่มี Speaker มาพูดๆ ทำให้ฉุดคิดอะไรได้เยอะมาก อยากที่จะเปลี่ยนแปลงตัวเอง ให้อารมณ์แบบประมาณว่ะ เห้ยจริงว่ะ ทำไมเราไม่ทำ (ถึงหลังจากค่ายก็กลับเป็นเหมือนเดิมก็เหอะๆ 555) และความรู้ด้าน IT ที่จะต้องเอาไปมอบต่อให้แก่ผู้คนในพื้นที่ที่เราไปอยู่ ยิ่ง Section Camp Activity นี่ชอบใหญ่ ได้เล่นน้ำสนุกมาก 555

Section Camp Activity

Section CMS & Intro ITU,NBTC,USO

Section 7 Habits & Mirror Foundation Session

Section Photo/Video Shooting Techniques & The Mirror Foundation

Section Intel Easy Step

Intel Certification

           ยกเว้นก็แต่ Section Intel  ค่อนข้างน่าเบื่อมากเอาน่ะตรงๆ ผมว่า Microsoft Office นี้ทุกคนมีความรู้พื้นฐานอยู่แล้ว แต่ต้องมานั่งเรียนใหม่ตั้งแต่ต้น แทบอยากจะกรี๊ด&กลับห้องนอน (เมื่อคืนนอนไม่พอ 5555) แต่ก็น่ะวิทยากรมาสอนเราก็ต้องตั้งใจหน่อย อิอิ ถึงจะคิดในใจว่าถ้าไม่มีใบ Certificate ให้นี่คงไม่อยู่แล้วก็เหอะ (อันนี้ล้อเล่นน่ะครับ อิอิ) ส่วนที่เฟลๆมากเลยก็คือ Section Photo/Video Shooting Techniques ผมว่าวิทยากรเขามั่นในตัวเองมากกก คือแบบมันรู้สึกได้เลย ถึงเข้าใจว่าพี่เขาเทพมากก็เถอะ  ผมก็เล่นกล้องมานานอยู่ก่อนแล้วน่ะ ใน class พี่แกก็ถาม บางอันก็ไม่มีใครตอบ ก็เลยตอบไป ไอที่ตอบก็ไม่ได้อวดรู้อะไรหลอก แต่โดนพี่แกแซะกลับมาว่า อันนี้จำมาจากไหน pantip เหรอ โถ่ว น้ำตาจิไหลกับพี่แกจริมๆ

Depart from the Resort

           จากนั้นก็เป็นพิธีปิดการอบรม Boots Camp บอกรายละเอียดเกี่ยวกับพื้นที่ที่เราจะไปลง รวมถึงเพื่อนสมาชิกในทีมที่จะลงพื้นที่ด้วย (กรณีโดนจัดทีมใหม่) ซึ่งทีมผมมีสองคน มีผมกับพี่เอ็ม แต่พอมาตอนหลังพี่เอ็มติดอะไรสักอย่าง เลยอดมา แมร่งลอยแพกรูชัดๆ หลอกให้ดีใจที่หาเพื่อนได้แล้วก็จากไป (ล้อเล่นน่ะพี่ แต่ผมคิดจริงน่ะ ล้อเล่นๆๆ 55555) ก็เลยมาได้กลุ่มใหม่ มีเพื่อนอีกสองคน คือ แบงค์ จาก ม.เทคโนโยราชมงคลธัญบุรี กับเติ๊ล จาก ม.ธนบุรี เป็นทีมที่ลงตัวกันสุดๆเลยน่ะครับแหม่ (ไม่ได้กัดฟันพูดเลย พูดอย่างจริงใจที่สู๊ดดด 5555)  และปิดท้ายด้วยการแจก Certificate Intel จากนั้นก็จะถูกส่งตัวไปลงพื้นที่ทันที โดยมีพี่ๆจาก ITU พาเราไป ...

Togetter Team

เริ่มต้นแล้ว!! ชีวิตอาสาสมัคร 6 สัปดาห์

          ก่อนที่จะลงพื้นที่ แน่นอนว่าก็ต้องมีอุปกรณ์ใช้ ไม่อย่างนั้นจะไปทำตามงานที่โครงการกำหนดไว้ได้ไง ซึ่งทางโครงการจะจัดให้ทุกทีมเลย เย้!! อย่าดีใจไป เมื่อหลังจากลงพื้นที่ครบระยะเวลาการทำงาน อาสาฯจะต้องมอบอุปกรณ์ทั้งหมดให้แก่พื้นที่ ที่เราลงไปทำงาน โดยอุปกรณ์ในการทำงานที่มีให้ก็จะประกอบไปด้วย
1. กล้อง DSLR หรือ Video Camara 1 เครื่อง + ขาตั้งกล้อง
2. Computer Notebook 1 เครื่อง
3. Dtac SmartPhone Joey ตามจำนวนคนในทีม
         โดยตลอดเวลา 6 สัปดาห์ จะมีเบี้ยเลี้ยงให้อีก 8,000 บาท เอาไว้ใช้จ่ายเป็นค่าต่างๆ เช่น อาหาร ค่าเดินทาง บลาๆ และทางโครงการจะออกค่าเช่าที่พักหรือดูแลเรื่องที่พักให้ทุกทีม มีประกันชีวิตให้ด้วย เอาเป็นว่าเตรียมตัวกับหัวใจที่มีจิตอาสาอยู่เต็มเปี่ยมไปก็พอ อิอิ อ้อเกือบลืม แต่ล่ะกลุ่มก็จะมีพี่ประสานงานดูแลพวกเราหนึ่งคน จะเป็นคนที่คอยดูแลเราในทุกๆเรื่อง ไม่ว่าเป็นปัญหาอะไรที่เกิดขึ้น หรือแม้กระทั่งปรึกษาหรือขอความช่วยเหลือตลอดระยะเวลาที่เราลงพื้นที่อยู่ ทีมผมได้พี่นึ้งคนสวยจาก ITU (เพื่อนแบงค์กระซิบมาว่าพี่เขาชื่อ หนิ่ง นี่เราเรียกผิดมาตลอดเลยเหรอ อายจุงง รู้สึกได้ชื่อนี้จากไอเติ๊ลน่ะ 5555) เป็นพี่ดูแลประจำทีม พี่เขาน่ารักน่ะ คุยปรึกษาดูแลพวกเราได้ทุกๆเรื่องจริงๆตลอดระยะเวลาที่ลงพื้นที่ จนบางครั้งก็เกรงใจพี่เขานิดๆ


         ทีมของผมได้ไปลงพื้นที่คือ จ.เชียงใหม่ครับ โดยจะได้ไปประจำศูนย์ USO-NET ต.แม่สาว อ.แม่อาย จ.เชียงใหม่ พื้นที่ติดชายแดนพม่าเลย โดยจังหวัดที่เราจะไปลงนั้นทางโครงการจะให้เลือกก่อนในตอนสมัคร ว่า 3 อันดับแรกที่ทีมเราต้องการจะไปที่ไหนบ้าง จากนั้นกรรมการก็จะตัดสินอีกทีโดยดูความเหมาะสมและประสบการณ์ของเราเอง รวมถึงความถนัดของอาสาเองว่าเป็นความถนัดที่ทางพื้นที่ต้องการเป็นพิเศษรึเปล่า

ต.แม่สาว อ.แม่อาย จ.เชียงใหม่ จากสนามบินเชียงใหม่

          ตอนที่ลงพื้นที่ก็ต้องทำตามภาระกิจหลักของโครงการที่กำหนดไว้ อาจมีเพิ่มได้ตามที่พื้นที่ร้องขอ รวมถึงแผนที่เราวางไว้กับทีมว่าจะทำอะไรในพื้นที่บ้าง และที่สำคัญคือต้องส่งส่ง weekly report ทุกอาทิตย์ว่าเราทำอะไรไว้บ้างให้ทางโครงการทราบว่าความก้าวหน้าของทีมไปถึงไหนแล้ว ก็มีประมาณนี้ครับ ส่วนรายละเอียดของชีวิตอาสาฯลึกๆ ของผมเองตอนลงในพื้นที่ ขอยกไปเขียน Post "บันทึกวิศวะคอมอาสาไปทำงาน ICT ที่อำเภอติดชายแดนพม่า" ด้วยเหตุผลที่บอกไปข้างต้นน่ะฮ๊าฟ ตามมาเร็วๆนี้แน่นอน ><


ชีวิตอาสาฯจบ แต่งานยังไม่จบ!!

         หลังจากลงพื้นที่เสร็จ เราก็ถูกจับตัวกลับเข้าแคมป์อีกครั้ง 5555 แต่แคมป์ครั้งนี้เป็นแคมป์ประเมินผลของอาสาฯให้คณะกรรมการฟังว่าที่เราไปลงพื้นที่ เราไปทำอะไรมาบ้าง+ให้อาสาทุกกลุ่มพักผ่อนไปในตัว  ซึ่งมีระยะเวลา 4 วัน 4 คืน ณ แสมสารวิลล่า จ.ชลบุรี และอีกหนึ่งวันไป กสทช. เพื่อปิดโครงการ ทีมผมเดินทางตรงมาจากเชียงใหม่ โครตจะเหนื่อยเลยครัชชช มาถึงก็เกือบค่ำพอดี แต่ก็เป็นทีมแรกที่ไปถึง คืนแรกก็ไปหาอะไรทานแถวนั้น จากนั้นก็เข้าที่พัก นอนเอาแรงก่อนคืนแรก

เดินทางมาถึงชลบุรีเรียบร้อย มีพี่ดูแลศูนย์ USO-NET ตามมาด้วย

         พอเช้ามาของวันแรกตามกำหนดการคือ จะให้แต่ล่ะทีมเตรียมการนำเสนอกันอย่างเต็มที่ โดยไม่มีกิจกรรมอะไร  ก็เป็นการพักผ่อนชิวๆไปก่อน ผมกับทีมอื่นก็รวมตัวกันเช่ารถชาวบ้านแถวนั้นไปหาดนางรำ เอาเป็นว่าสนุกดีครับ วิวสวย ลมดีแต่ร้อนไปหน่อย นอนกินลมชมวิวถ่ายรูป พายเรือเล่นๆกัน (ผมไม่พายหลอก กลัวดำ อิอิ) จากนั้นตอนค่ำนี่สิของจริง ปั่นงานกันมันเลยครัชพี่น้อง กลางวันไม่ทำไปเที่ยวซะ 5555

หาดนางรำ สัตหีบ จังหวัดชลบุรี

ปั๋นงานสิครับพี่น้องเอ้ยย!!

             วันที่สอง และแล้วก็ถึงวันที่ลอยคอ เอ้ย รอคอย (มุก 5 บาท 10 บาทเล่นไปก่อน 555) ก็มาถึงการ present นำเสนองานที่ไปลงพื้นที่ของแต่ล่ะทีม ทีมผมได้แบงค์เป็นคนทำ Slide ผมนี่อึ้งเลย คือทำสวยมากกกก เป็นคนแรกในชีวิตที่เคยเห็นว่าทำ power point ได้สวยโครตๆ คือไม่คิดว่า  power point จะสามารถได้ขนาดนี้ ตามจริงผมว่าจะทำกับ Prezi ล่ะกัน ล้มเลิกความคิดไปเลย 

             มาพูดถึงการเสนอสักนิด ก็มีเวลาทีมละ 30 นาที จะนำเสนออะไรก็ได้ในที่สิ่งเราอยากเสนอให้กรรมการทราบถึงงานของเรา แต่ก็จะมีหัวข้อที่ควรจะนำเสนอ ประมาณนี้คือ

a. แนะนำชุมชนที่ไปทำงานด้วย รวมถึงความต้องการของชุมชน
b. แผนงานทีได้เตรียมไว้ก่อนเริ่มกิจกรรมต่างๆ
c. กิจกรรมต่างๆที่ได้ทำ
d. สภาพความเป็นอยู่ของอาสาสมัครเอง
e. ปัญหาและอุปสรรคระหว่างการดำเนินงาน
f. ข้อแนะนะ/ความรู้สึกที่มีต่อโครงการ
g. Video presentation: วีดิโอเกี่ยวกับชุมชน (ที่น้องๆ ได้ลงไปทำกิจกรรม)
           และที่สำคัญก็จะมีการถามจากคณะกรรมการขาโหดเหมือนเดิมมมมมม (อ่ะล้อเล่น กรรมการน่ารักทุกท่านเลย อิอิ) ก็ถามถึงงานที่ทำนี่แหล่ะ อะไรที่งานไม่เคียร์ ก็ตอบไปครับบบ ไม่มีอะไร แต่อาจตื่นเต้นเล็กน้อยถึงปานกลาง

หน้าตาอดนอนมาก 5555

ท่านกรรมการ & ทีมอื่นๆ

         

             วันที่สามเราก็ไปเที่ยวกันนน เย้!!! ไปที่เกาะแสมสาร จะบอกว่าผมชอบมากก เป็นเกาะที่ยังรักษาธรรมชาติดี แล้วก็ดูแล้วมีกิจกรรมอะไรเยอะเลยครับ ก็ได้มีโอกาส นั่งเรือกระจกกับดำน้ำดูปะการัง ก็ฟินปายย

       แล้ววันที่ 4 ก็จะเดินทางกลับไป กสทช. เพื่อเข้าร่วมพิธีปิดโครงการ ก็มีพี่ๆกล่าวถึงผลการดำเนินงาน รวมถึงนำเสนอกลุ่มที่เด่นๆมีผลงานเยอะหน่อย วีดีโอทำเทพๆไรงี้ ปิดท้ายด้วยเลี้ยงข้าวเที่ยงปิดงาน อ่านดูเหมือนไม่มีอะไร แต่มีอะไรเยอะน่ะ 55555 ผมก็เป็นหนึ่งทีมในการนำเสนอด้วย ตื่นเต้นกว่าเดิมอีก 555 จากที่นำเสนอ 20 นาที ก็ต้องลดเหลือ 5  นาที (ถ้าผมจำไม่ผิดน่ะ) ก็เลยต้องปรับสคริปพูดกันใหม่ ปรับ slide ใหม่ด้วย เอาเฉพาะที่สำคัญที่เด่นๆ แล้วก็ตามด้วยคลิปวีดีโอ เล่นเอาหวิวๆเหมือนกันแฮะ ตอนพูดก็พูดไม่ค่อยออกมีติดขัดเยอะเลยจริงๆ ไม่รู้ดิอารมณ์ตอนนั้นพูดไม่ถูก เมื่อปิดโครงการเรียบร้อย ก็มีทานข้าวเที่ยงกัน จากนั้นก็แยกย้ายกลับบ้านเกิดกัน เศร้าเลย รู้สึกหวิวๆ TT

บรรยากาศตอนนำเสนอ

รวมแก็ง NIV2014

เหนื่อยแทบตาย ได้ใบนี้มาใบนึงกับประสบการณ์ที่มีค่าหาไม่ได้จากที่ไหน

           จบแล้วครับ สำหรับโครงการดีๆอีกหนึ่งโครงการ ผมกลับมานั่งทบทวนตัวเอง ผมว่าผมได้อะไรเยอะมากน่ะกับโครงการนี้ ประสบการณ์คงต้องไม่พูดถึง มันเยอะแน่นอนอยู่ได้ ได้เที่ยวแบบเข้าถึงไม่ใช่ไปถึง ได้รู้จักเพื่อนใหม่ๆ ได้คำสอนมุมมองดีๆจากพี่ๆในโครงการ เยอะแยะครับ ถ้าให้พูดคงพูดไม่หมด เอาเป็นว่าผมทิ้งท้ายล่ะกันว่า บางทีเรามีพลัง มีจิตใจที่อยากช่วยเหลือผู้อื่นหรือมีความรู้ความสามารถพอที่จะช่วยอะไรได้ ก็ช่วยไปเถอะครับ เมื่อเราได้เป็นผู้ให้ ได้มอบให้กับคนที่เข้าต้องการ มันจะกลายเป็นสิ่งที่มีค่ามากน่ะ  ในวันหนึ่งคุณได้มองไปยังผู้รับที่คุณพยายามสอน พยายามมอบความรู้ให้เขา แล้วเห็นคนๆนั้นทำได้  คุณจะสุขใจมากเชื่อผมดิ ของแบบนี้ต้องลองดูด้วยตัวเองครับ (หาเหยื่อหน่อย 5555) หากเพื่อนๆว่างกันหรือไม่ได้ไปไหน มีจิตใจอาสามุ๊งมิ้ง อยากจะทำประโยชน์ให้อะไรให้แก่เพื่อนร่วมโลก ผมว่าโครงการนี้เป็นโครงการนึงที่น่าสนใจเลยทีเดียว ท่านใดสนใจก็ติดตามรายละเอียดได้ทาง facebook.com/NIV2014 เลยครับ หวังว่าเราจะมีโอกาสได้เจอกันน่ะ จุ๊บๆ :D

International ICT Volunteers 2014 - Siem Reap,Cambodia

          เป็นอีกครั้งที่ผมได้รับโอกาสดีๆจากพี่ๆ สหภาพโทรคมนาคมระหว่างประเทศ International Telecommunication Union (ITU) จากโครงการ  NBTC ITU Volunteers 2014 (NIV2014) ที่ผมได้เคยเข้าร่วมไปแล้วครับ ซึ่งการเดินทางครั้งนี้จุดประสงค์หลักที่ให้ไปคือให้ไปดูงานกิจกรรมของอาสาสมัครเกาหลี  International ICT Volunteers 2014 (IIV2014) ระหว่างวันที่ 22 ถึง 24 สิงหาคม 2557  ที่จังหวัดเสียมราฐ ประเทศกัมพูชา (มีพาไปเยี่ยมชมนครวัดด้วย อิอิ)

          การเดิมทางของผม ก็เดินทางจากสนามบินสนามบินหาดใหญ่ < (Thai smile)  > สนามบินสุวรรณภูมิ  <  (Bangkok Airways) >  สนามบินเสียมเรียบ-กัมพูชา รวมเวลาเดินทางประมาณ 3hr. (เลิกเรียนเสร็จก็รีบไปขึ้นเครื่องเลยฮะ 555) อ้อ กัมพูชาในเงินสกุลดอลล่าร์น่ะครับ แนะนำว่าแลกที่สนามบินไว้ก่อนเลยจะสะดวกมาก

Bangkok Airways Lounge.

ATR-72 Suvarnabhumi - Siem Reap Angkor

         พอลงเครื่องเสร็จ ผ่านด่านตรวจคนเข้าเมืองมา ก็ออกมาได้เลยครับ แต่ก่อนออกมาตรงทางออก ก็จะมีบู๊ทจากค่ายมือถือหลายๆค่ายเลยครับ มาตั้งบู๊ทขาย SimCard โปรนี่ติดหน้าบู๊ทชนิดที่ว่าใครไม่ยอมใครกันเลยทีเดียว ซึ่งผมก็จัดมา Sim นึงของค่า qb จะบอกว่าแมร่งกากมาก ตอนใช้ที่สนามบินนี่ดีน่ะ พอออกมาอยากจะกราบบ สัญญาห่วยจริงๆ เน็ตก็ติดๆดับๆ ไปนครวัดก็ไม่มีคลื่นเลย สรุปจะอัพอะไรต้องพึ่ง WiFi โรงแรม เหอะๆ

Siem Reap Angkor Airport - Angkor Paradise Hotel - Angkor Wat

        แล้วพี่ๆก็มารับ ซึ่งจากสนามบินไปโรงแรมแปปเดียวเองครับ โดยโรงแรมที่จัดงานครั้งนี้คือ Angkor Paradise Hotel  มาถึงก็จัดการพักผ่อนเลย 5555  ก็ออกแว๊บๆไปหาของกินอะไรเล็กๆน้อยๆแถวหน้าโรมแรม ราคาก็ใช้ได้ครับ อาหารตามสั่งแถวๆนั้นประมาณ 2-4 ดอล ก็เลือกทานได้ตามสะดวก ถ้าถามว่าอร่อยไหม ก็เฉยๆน่ะ ><

Angkor Paradise Hotel

ตื่นมาเช้าๆ นั่งดูวิวริมระเบียง

       ก็มาถึงกิจกรรมกันบ้าง พิธีเปิดเป็นไปอย่างเรียบง่าย กล่าวต้อนรับโดยทางหน่วยงานรัฐบาลกัมพูชา National Institute of Posts,Telecommunications and Information Communication Technology (NIPTICT) ประมาณ กสทช.บ้านเรา แล้วก็จากทางฝั่งเราเอง International Telecommunication Union (ITU) โดยครั้งนี้ก็มีหน่วยงานรัฐบาลมาเลเซียมาดูด้วย บรรยากาศการเสนอแต่ล่ะทีมก็เหมือนกับโครงการ NIV2014 เราเลยครับ พูดเนื้อหาเกี่ยวกับไปทำอะไรมาบ้างตลอดระยะเวลาที่ลงพื้นที่ แล้วก็ทำวีดีโอให้ดูด้วย กลุ่มล่ะหนึ่งคลิป แต่ล่ะกลุ่มก็มีงานมากน้อยกันไปตามความสามารถ จะเล่าต่อก็ลืมแล้ว นานเกินน ==" จำได้ว่ามีเรื่องที่ชอบหลายๆเรื่องเลยในการนำเสนอ บางอย่างที่เขาทำมันดูน่าสนใจดี นึกขึ้นได้เรื่องนึงล่ะ เรื่องทำอาหาร รู้สึกว่ามันเป็นอะไรที่เจ๋งดีแฮะ แต่อยากจะบอกว่ากลุ่มผมตอนไปอาสาฯที่เชียงใหม่ก็มีทำน่ะ เพื่อนในกลุ่มลุยทำอาหารเอง เป็นการขอบคุณเจ้าของบ้านที่ให้พวกเราไปพักกัน เพื่อนในกลุ่มก็ทำไป ส่วนผมรอกิน only (แลดูชั่วร้าย) 55555

       แต่ก็มีเซอร์ไพร้โดยที่ไม่รู้เรื่องเลยคือ ต้องพูดนำเสนอเล็กๆน้อยๆกับกิจกรรมที่ทำมา เอาล่ะเว้ยย งานเข้า ยิ่งโง่ๆอิ้งอยู่ด้วย น้ำตาจิไหล TT สุดท้ายก็พูดไม่ออกจริงๆ พูดผิดๆถูกๆ เอาปี๊บคุมหัวเลย =="

มากับกี้ เพื่อน NIV2014 อีกกลุ่มนึง 5555

กลุ่ม Togetter มาตัวคนเดียว เปล่าเปลี่ยวหัวใจ อิอิ

         จากนั้นตอนกลางคืนก็ได้เวลาไปแว๊นแล้ว อิอิ ก็ไป Angkor Night Market จากโรงแรมที่พักไปตลาดก็ไม่ไกลมากน่ะครับ (ตอนแรกไม่รู้หลอก แต่พี่เขาบอก) ก็เลยเลือกที่จะเดินไป เอาเข้าจริงไกลเหมือนกันเว้ย 55555 แต่ก็ดีตรงได้เดินดูเมือง ดูนั้นนู่นี่ตามใจชอบด้วยย อยากซื้ออะไรก็แวะดูได้

Angkor Night Market Street, Krong Siem Reap

          ก็เดินดูเรื่อยๆฮะ ไม่ค่อยมีอะไรมากน่ะ แต่เดินดูนั่นดูนี่ได้เรื่อยๆ ถ้าจะซื้ออะไรแนะนำว่าถามราคาหลายๆร้านเปรียบเทียบราคาเอาล่ะกันครับ ก็แม่ค้าเหมือนบ้านเรานี่แหล่ะ เห็นนักท่องเที่ยวต่างชาติก็ขึ้นราคาสักนิด ระวังของแบรนเนมด้วย ถูกมากๆระวังของปลอมน่ะครับ  หลังจากเดินจนเหนื่อยก็แวะจิบเบียร์เย็นๆสักนิดให้หายเหนื่อย จากนั้นเดิมข้ามไปดูอีกฝั่งนึง ผมจำชื่อไม่ได้ล่ะ จะเป็นพวกรวมร้านขายของประติมากรรมทั้งหลาย เยอะมากก วาดรูปขายให้ดูสดๆเลยก็มีฮะ คนชอบศิลปะนี่คงโดนใจแน่ๆ

Magic Stick Ice Cream

PUB STREET

พี่ศลเลี้ยงอีกแล้วว

anchor 

soju is good. ขโมยรูปมาจากพี่ศล อิอิ

            ปิดท้ายคืนนี้ด้วยการแวะดูของฝาก สุดท้ายมาจบลงที่ soju ครับ ซื้อหิ้วกลับบ้านไปฝากเพื่อนๆหลายขวดเลย แต่ถึงแล้วจะเหลือกี่ขวดไปฝากนี่ค่อยว่ากัน 5555

            จากนั้นรุ่งขึ้น ก็ถึงคิวไปเที่ยวนครวัด (Angkor Wat) ล่ะฮับบบ (สิ่งมหัศจรรย์ อันดับ 7 ของโลก) โดยมีพี่ไกด์ พูดไทยได้บ้าง แต่อังกฤษซะส่วนใหญ่ นั่งรถตู้มารับถึงหน้าโรงแรมเลย เรานัดกันไปตอนตี 5 เพราะจะไปดูพระอาทิตย์ขึ้น ก็ไปถึงก็พอดีเลยครับ กว่าขับรถไปถึง กว่าไปซื้อตั๋วเข้า กว่าเดินเข้าไป ก็พระอาทิตย์ขึ้นพอดี ราคาตั๋วเข้าไปชม (Aangkor Pass)  20$ ครับ จะมีการถ่ายรูปเราลงบัตรด้วย เก๋ไก๋ไฮโซเจงๆ

เช้าค่ำอยู่เลย แต่คนเยอะมากก

Aangkor Pass

พระอาทิย์จะขึ้นแล้ว

ความพิเศษของเสานี้คือ อักษรที่เขียนจะเป็นภาษาไทย แต่ผมอ่านออกไม่หมด ไกด์ถามใหญ่เลยอ่านว่าอะไร 555

เที่ยงแล้ว ออกมาหาอะไรทาน

         หลังจากเดินทั้งวันช่วงเช้าแล้วก็ออกมาทานอาหารเที่ยง เมื่อทานเสร็จก็ไปต่อกันที่ ปราสาทตาพรหม (Ta Prohm) มีต้นไม้สูงเยอะมาก งอกมาจากปราสาท ไม่ค่อยร้อนแฮะ เดินได้สบายชิวๆครับ

ปราสาทตาพรหม (Ta Prohm)

          จากนั้นก็ไปต่อกันที่นครธม (Angkor Thom) มี Lankmark เยอะเลยครับในนครนี้ ที่ผมชอบสุดคงเป็น ปราสาทบาปวน (Baphuon) แลดูอลังการงานสร้าง สวยมากจริงๆ ชอบตรงที่ถ้าขึ้นไปยอดจะปราสาท จะมองวิวได้รอบๆ แต่ทางขึ้นชันไปหน่อย ไม่เหมาะกับผู้สูงอายุน่ะครับนี่พูดเลย ผมก็เหนื่อยแทบตายกว่าขึ้นไปถึง แถมตอนลงสูงมาก เสียวอีก TT

             ก็ขอจบเพียงแค่นี้ ดองมานาน ได้เขียนเสร็จซะที ยังเหลือตอนลงพื้นที่เชียงใหม่เนี่ย ไม่รู้จะเสร็จตอนไหน รูปหายหมดแล้ว 5555 ครั้งนี้ที่เฟลมากคือ ลืมเอากล้องไป ถ่ายกับ Moto-G ก็ได้แค่นี้ล่ะ น้ำตาจิไหล
            สุดท้ายนี้ขอบคุณพี่บิว พี่ศล และพี่โอ๊ตสุดหล่อ จาก ITU ที่ดูแลพวกเราเป็นอย่างดีตั้งแต่ไปจนกลับ เรียกได้ว่าอิ่มท้อง อิ่มกาย อิ่มใจ ตลอดงานเลย ขอบคุณมากๆครับ :)