[เรียนวิศวะ เจ๋งสุดแล้ว] Dream to be Engineer

       กาลครั้งหนึ่ง  มีเด็กชายตัวเล็กๆ หน้าตาดี คนๆนึง  ตื่นขึ้นมาตอนบ่าย 3 เพราะว่านอนดึก จากนั้นก้อเบื่อๆเซ็งๆเพราะไม่มีอารัยทำ  ก้อเพราะว่าสอบเสร็จไปแล้ว  เหลือแค่อีกวิชานึงวันที่  4  ก้อเลยจะหาที่เดินเล่นแก้เซ็ง  โดยเดินเที่ยวตากแอร์เย็นๆ  ตั้งแต่โลตัส  ไดอาน่า  และสุดท้ายก้อมาจบที่ลีกาเด้น  อิอิ  ทันเองไดนั้นก้อเดินขั้นบันได้เลื่อนมาที่ร้านเส้งโห  เด็กผู้ชายหน้าตาดีๆคนนั้นก้อเลยคิดว่าจะอ่านหนังสือแก้เซ็งและก้อฆ่าเวลาด้วย  ปรากฏว่าไปเจอหนังสือเล่มนึงชื่อว่า  [เรียนวิศวะ เจ๋งสุดแล้ว] Dream to be Engineer  โอ๋โห  เด็กผู้ชายคนนั้นถึงกับอึ้ง  แล้วแอบคิดในใจว่า  ..เหรออ..  แล้วก้ออ่านดู  ไปสดุดตากับบรรทัดนึงเข้า  เขาเขียนไว้ว่า  "เมื่อเส้นทางที่เดินไปมันตัน  มันไปไม่ไหว  มันเจอกำแพงขวางอยู่  สิ่งที่ควรทำที่สุด  ไม่ใช่เอาหัวพุ่งชนกำแพงจนทะลุ  แต่เป็นการถอยไปซักก้าว  สองก้าว  หรือหลายก้าวถ้าจำเป็น  ไปไหร่ตองดูก่อน  ไปหยุดคิดดูก่อน  ไปมองให้รอบด้านก่อน  ว่าเส้นทางอื่นมันหน้าสนใจกว่านี้ไหม  หรือมีวิธีอื่นที่ผ่านจุดนี้ไปได้หรือเปล่า  บางทีการถอยออกมายืนมองซักพัก  เราอาจพบก้อได้ว่า  มันมีทางเดินออ้อมกำแพง"  พอผู้ชายคนนั้นได้อ่าน  ถึงกับตาโต  แล้วพูดออกมาว่า  โอ้  มาย  ก็อตต  อิอิ  และแล้วก้อมีเพื่อนของเข้าโทรตามให้กลับมาเพราะมีธุระ  เด็กชายหน้าตาดีๆคนนั้นก้อเลยต้องกลับหอ  นี่แหล่ะคือชีวิตว่างๆหนึ่งวันของผู้ชายหน้าตาดีๆคนๆนั้น